Multipl Skleroz (MS) beyin ve omuriliğin bir hastalığıdır. Beynin görme, konuşma, yürüme gibi fonksiyonları üzerindeki kontrol kabiliyetini bozar. Ama kesinlikle akıl hastalığı değildir, bulaşıcı da değildir. Türkiye? de 35 bin civarında MS? li olduğu tahmin ediliyor. Genç erişkinler MS? e yakalanma olasılığı en yüksek olanlardır, hem de hayatlarının en verimli yıllarında...

Sebebi bilinmeyen, tedavisi olmayan, kimin ne zaman yakalanacağı belli olmayan bir hastalıktır MS. Belirtiler genelde 20-40 yaşları arasında ortaya çıkar. 15 yaşın altında ve 50 yaşın üzerinde ise ender görülür. Kadınlar erkeklere göre MS ?e daha fazla yakalanır. Ancak MS? li kadında çocuk doğurabilir.

BELİRTİLER DEĞİŞİYOR

Yapılan araştırmalara göre sağlık şartlarının iyi olduğu bölgelerde MS vakasına daha çok rastlanıyor. Muhtemelen buralarda yaşayan çocuklar MS? e karşı bağışıklık sağlayacak bazı faktörlere maruz kalmıyorlar.

MS? nin belirtileri de kişiden kişiye değişir. Başlıca belirtileri şöyle sıralayabiliriz: Dilde peltekleşme gibi konuşma bozuklukları, çift görme veya gözün irade dışı hareketi, vücudun herhangi bir bölgesinin kısmen veya tamamen felç olması, ellerin titremesi, mesane ve kalınbağırsak kontrolünün kaybı, sendeleme veya denge kaybı, aşırı halsizlik veya kendini alışılmamış biçimde yorgun hissetme, koordinasyon bozukluğu, uyuşma ve karıncalanma , ayakların belirgin şekilde sürüklenmesidir. Başlangıç belirtileri genellikle hafiftir ve tedavi edilmeden kaybolurlar. Fakat zaman ilerledikçe bunlar daha sık ve daha ağır olabilir.

KESİN TEDAVİSİ YOK

İlk belirtilerin ortaya çıkışından tanının konmasına kadar çoğunlukla yıllar geçebilir. Çünkü ilk belirtiler o kadar hafiftir ki kişi bir doktora gitmez bile. Sinir sisteminin diğer hastalıkları da aynı uyarıcı belirtilerin bazılarını gösterirler. Gelişmiş tüm laboratuar teknik imkanlarına rağmen MS? i kesin olarak gösteren ya da ekarte ettiren bir teknik yoktur diyebiliriz.

Ancak MS tanısı ümitsizliğe yol açmamalıdır. Çünkü çok az hastada ilerleyici ve ciddi komplikasyonlarla karşılaşılır.

MS? lilerin çoğu tekrarlanan alevlenmelere rağmen aktif bir hayat sürerler ve hayata olumlu yönden bakmayı öğrenirler. Uygun bir yaklaşımla ele alındığında şikayetler en aza indirgenebilir. Ancak şunu da açıkça belirtmek gerekir ki halen MS? in kesin bir tedavisi yoktur. Fakat hastaların bağımsız, rahat ve üretken olmalarını sağlamak için çok şey yapılabilir. MS? lilere ve onların ailelerine yardım etmek gerekir.

Bunun içinde ; halka açık yerlere rampaların ve asansörlerin konulması, özürlülere uygun tuvaletlerin yapılması ,özürlülerin toplu taşıma araçlarından faydalanmalarının sağlanması gerekir.