• BIST 104.123
  • Altın 145,971
  • Dolar 3,4910
  • Euro 4,1702
  • İstanbul : 23 °C
  • Ankara : 22 °C
  • İzmir : 25 °C

O Çocuklara Ne OLDU!

<U>O Çocuklara Ne OLDU!</U>
Dilek Süzen

??2005 yılında çocuk yoğun bakımlarda 5500 çocuk bakılmış ama o yıl istatistiklere göre en az 60 bin çocuğun acil çocuk yoğun bakımına ihtiyaç duyması gerekiyordu. Kısaca 50-55 bin çocuğun akıbeti hakkında yorum yapmak istemiyorum ??

Şu anda çocuk acil tıpla birebir uğraşan pediatri uzmanı sayısı 30. Yani gelişmiş ülkelerin yaklaşık 30 ile 40 da biri kadar. 2007 yılında tüm acillere 50 milyon kişi başvurmuş. İstatistiklere göre bunların üçte biri yani yaklaşık 15 milyonu çocuk, yine istatistiklere göre bunların yaklaşık %20? si yani 3 milyonu çok acil dediğimiz derhal ve doğru müdahale edilmediğinde sıkıntı yaratabilecek hastalıklardan başvurmuş.

Ama bu 3 milyon çocuğa çağdaş kaliteli hizmeti sunabilecek sayıda çocuk acil tıp uzmanı ülkemizde yok.
Çocuk yoğun bakımıyla uğraşan hekim sayısı da 25-30 civarındadır. Bunlar 2005 yılında yaptığımız araştırmalara göre toplam 5500 çocuk hastaya müdahale etmişler. Daha çok İstanbul İzmir, Ankara, Adana, Kayseri, Antalya, Diyarbakır, Samsun ve Edirne?de bu uzmanlar bulunuyor.

2002 yılında bakanlık tarafından bir taslak yayımlandı. Orada çocuk yoğun bakım vardı ama çocuk acil yoktu. Danıştay kararı ile o taslağın işlerliği durduruldu. Şimdi yeni bir taslak çıkacak orada her iki dalında yan dal olarak yer alacağını ümit ediyoruz

Sağlık bakanlığı kriterlerine göre bu eğitimi verebilecek hekim sayısı her iki alanda 30 civarında. Her iki yan dal gelişmiş ülkelerde 1980? li yıllarda kurulmaya başlamış ve 1990? lı yıllarda yan dal olmuşlar.

Türkiye?de eğer bir merkezileşme planı olursa ve çok iyi hasta nakilleri sağlanabilirse yaklaşık 400 çocuk yoğun bakımcı olmalıdır.


Şu anki sistemle devam ederse yan dal uygulaması ile Türkiye?de çocuk acil ve yoğun bakımcı sayısının gelişmiş ülkelerdeki düzeyi yakalayabilmesi için yaklaşık 40 yıl var.
Ama eğer bir değişiklik olursa bu 20 veya 10 yıla çekilirse çocuklarımızın avantajıdır.

En büyük sorun yardımcı sağlık personelidir. Çocuk yoğun bakım ve çocuk acil hemşire , paramediklere, yardımcı sağlık personeline çok fazla bağımlı yerlerdir.

Alt yapı sorunu alet edevat eksikliği var. Bu konuda Sağlık Bakanlığı son 5 yılda çocuk yoğun bakımlara acillere çok fazla tıbbi malzeme aldı geçmişe göre oldukça iyiyiz ancak hala eksiklerimiz var. Ayrıca Türkiye Bankalar Birliği de ?Çok Yaşa Bebek? kampanyasıyla hastanelerin araç gereç ihtiyacını karşılıksız olarak temin etmeye çalışıyor, Tabii ki hayırseverlerin katkılarını da unutmamak lazım.

Çocuk ölüm oranı binde 27. gelişmiş ülkelerdeki binde 5-7 seviyesine düşürmek istiyorsak artık hasta çocuklarımızı kurtaracak tedbirler almamız gerekiyor.
Bu bağlamda çocuk acil ve çocuk yoğun bakımları geliştirilmeden çocuklarımıza hak ettikleri çağdaş sağlık hizmetini sunamayız. Bu gelişme hem eğitim hem alt yapı; alet edevat ve eleman olarak gerçekleşmeli. Özlük hakları da beraberinde.

Dünya Sağlık Örgütü'nün çalışmalarına göre bir çocuk hastanesinde haftada 7 gün 24 saat acil tıp uzmanı bulunması o hastanede ölüm oranlarının yüzde 12? lerden yüzde 6-8? lere düşürüyor. Bu kanıtlanmış. Çocuk yoğun bakım uzmanının bir hastanede bulunması - hastalıkları ağırlıklarına göre skorlayabiliyoruz rakamsal olarak- ağırlıklarına göre beklenen ölüm oranının yarısından daha fazlasının kurtarılmasını sağlıyor.

Bir yoğun bakım ünitesinde çocuk yoğun bakım uzmanı yokken o üniteye hasta alınması halinde beklenen ölüm oranlarının 8-12 kat daha fazla ölüm gerçekleşebiliyor.


Yani çocuk yoğum bakımcı ve çocuk acil tıpçısı objektif olarak çocuklarda ölüm oranının düşürdüğü kanıtlanmış iki bölümdür. Yeter ki bu konuda yetişmiş eleman yetiştirmek için kanunu alt yapı hazırlansın.

YAZAN: Prof. Dr. Metin KARABÖCÜOĞLU
Çocuk Acil Tıp ve Yoğun Bakım Derneği Başkanı


Diğer Haberler
ÜYE İŞLEMLERİ
Tüm Hakları Saklıdır © 2009 Sağlığın Sesi | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0212 259 58 09 | Haber Yazılımı: CM Bilişim